ต่างคนต่างมาจากคนละที่ แต่จุดมุ่งหมายเราคือจุดเดียวกัน ผมเองอาศัยรถคุณเจ มุ่งหน้าไปที่หมาย ตั้งใจให้ถึงก่อนที่จะค่ำ


ตรงจุดนี้แหละที่เรานัดหมายรวมพล รอบๆดูเป็นป่าใช้ได้เลย แต่ก็มีสิ่งปลูกสร้างรกร้างซ่อนอยู่บนเนินด้านบน


ปรึกษาหารือกันสองคนว่าจะกางเต้นท์นอนมันข้างรถ หรือขึ้นไปนอนข้างบนดี


คืนนี้อาจเจอฝน ตัดสินใจอาศัยชายคาสำนักสงฆ์ร้างเผื่อใว้ก่อนดีกว่า...ตะวันจะลับแนวป่าไปแล้ว


ความมืดเข้าปกคลุมอย่างรวดเร็ว ได้ยินว่าแถวนี้ไม่มียุง แต่ผมไม่ใว้ใจ สุ่มไฟไล่มันก่อนเลยครับ

ภาพไม่ขึ้นครับ รบกวนใช้วิธีแอด/อัพโหลดภาพ แล้วส่งเข้ากระทู้ครับ

มืดแล้ว สมาชิกทยอยตามมาสมทบ หลายคนไม่เคยพบเจอกันมาก่อน แต่ก็ยินดีที่จะทำอาหารให้มิตรที่แปลกหน้ากินอย่างไม่แคลงใจ


ไม่ต้องสั่งการหรือชี้นำ ต่างคนต่างทำหน้าที่ บ้างกางเต้นท์ บ้างทำอาหาร บ้างพูดคุยเล่าเรื่องเพื่อฆ่าเวลาในยามค่ำคืน


เอาหล่ะ เห็นหน้าตาแบบนี้ ก็อุ่นใจพอจะผ่านมื้อนี้ไปได้อย่างไม่ยากเย็นนักครับ


กินไปคุยไป ความรู้สึกเหมือนเรารู้จักกันมานานโข...ดูนาฬิกาเกือบเที่ยงคืนแล้ว จึงแยกย้ายกันเข้านอน พรุ่งนี้นัดหมายกันตีห้าครึ่ง


ผ่านค่ำคืนอันเงียบสงัด...ตีห้าครึ่ง ไก่ต่อของคุณวิทย์ก็ทำหน้าที่ ร้องดังกังวานไปในความมืด...ส่งสัญญานไปในความเงียบ..

อ้าว...ผมฝากภาพใว้กับ ImageShack สงสัยถ้าใครไม่ได้เป็นสมาชิกคงจะดูไม่เห็น
เดี๋ยวผมปิดร้าน กลับไปบ้านจะไปลองฝากภาพใว้ที่อื่นดูก่อน แล้วจะมาเล่าต่อนะครับ...ขออภัยอย่างสูงครับผม


เจ้าไก่ต่อตัวนี้ก็ทำหน้าที่ดีเหลือเกิน ขันเป็นระยะๆอย่างต่อเนื่อง....แต่...ไร้สัญญานตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก..


สว่างแล้ว ได้มีโอกาสสำรวจรอบๆที่พักอีกครั้ง ป่าดีๆนี่เอง..


มองไปทางไหนก็ป่า น่าจะมีสัตว์น้อยใหญ่อาศัยอยู่บ้างกระมัง มีสิ่งปลูกสร้างอีกสองหลังใกล้ๆจุดที่เราค้างแรมกันเมื่อคืน


ตรงนี้สูงขึ้นไปอีกหลัง พี่หมูบอก ยึดเอาเป็นที่ทำการชมรมไก่ป่าแบบไม่เป็นทางการเลยดีกว่า


รอบๆ ป่ารุกเข้ามาปกคลุมสถานที่ๆถูกทิ้งร้างนานเท่าไรแล้วไม่ทราบได้

งานนี้ หากได้ได้น้องเถียว Darth Fowl พวกเราคงอดอยากปากแห้งเป็นแน่ เพราะเค้าทำเองหมดตั้งแต่ก่อไก่ไปจนถึงปรุงอาหาร ทำเสร็จกินกินเสร็จ ถึงกับนอนแผ่ อิอิ คราวหน้าพี่ขอแย่งบ้างหน้าที่นี้

สถานที่ไปนับว่าดีมาก เพราะมีที่พักที่อยู่สบายพอสมควร และมีถนนที่นับว่าพอใช้ได้พาเราไปถึงสถานที่ๆพวกเราเหมาเอาว่าเป็นที่ตั้งชมรมของเราซึ่งอยู่ตีนเขา รัศมีโดยรอบห่างไกลจากผู้คนตั้งอยู่ตีนเขาเล็กๆ ตกเย็นมีลมพัดชายเขาลงมาเย็นสบาย แถมไม่มียุงจริงอย่างที่น้องพีโม้เอาไว้ พระตำหนัก เอ้ย ไม่ไช่วัดร้างๆนี้ประกอบด้วยเรือนหมู่ สามหลัง คือ ตัวบ้านที่คิดว่าเป็นโบสถ์มีพระประธานหนึ่งองค์ และกุฏิเล็กๆอีกสองหลังอยู่ไกล้ๆ พวกเรายิดชายคาโบสถ์ร้างนี้เป็นที่พักพิง เรือนทั้งหมดเป็นไม้จัดอยู่ในสภาพดีพอสมควร คือหลังคาไม่รั่ว น้องนัฐก็ตั้งใจประกอบเต็นท์ขึ้นสองหลังตามความต้องการของสมาชิก ดูใหญ่และน่าจะนอนสบายดี มีไฟจากแก๊สส่องสว่างไสวตลอดคืน ผมเองไม่ได้มีหน้าที่ช่วยอะไรได้มากนอกจากไปหาเสาไม้มาให้ก่อไฟ และนั่งโม้ เรื่องภูต ผีปีศาส โดยถือว่ามีพระประธานองค์ใหญ่เบ่อเริ่มอยู่ที่หัวนอน ปล่อยให้ฝ่ายเต๊นท์และอาหารเขาทำกันต่อไป นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ออกป่าและยังใหม่ต่อสถานที่ จึงขอสังเกตุการณ์ไปก่อน ระหว่างที่เขาวุ่นๆผมก็บริการขับรถเข้าออกระหว่างวัดร้างนี้และบ้านพัก ไปๆมาๆก็หลายรอบอยู่ หลังสุดก้ขับไปพาน้องวิทที่รออยู่เข้ามาด้วย
บรรยากาศเรียบง่าย แต่สุดยอดด้วยไมตรีจิต และเป็นอย่างที่คิดจริงๆเพื่อนไก่ป่าทุกคนน่ารักอ่อนน้อมถ่อมตน การคุยกันจึงสนุกออกรสชาติ เบียร์ที่ไส่ลังไปเท่าไหร่ก็หมด อิอิ เพราะป๋มรับประทานคนเดียว ตกดึกน้องพี่ชวนออกเดินส่องสัตว์ไปเรื่อยๆ ส่องแล้วเล่าก็ไม่เห็นตัวอะไรนอกจากนกตบยุงซึ่งมีชุกชุมมาก เดินไปๆผ่าฮวงซุ้ยที่หนึ่งจนถึงฮวงวุ้ยที่สองก็ยังเฉยๆเลยกลับ ถึงจะไม่ได้เจอสัตว์หรืออะไรอย่างอื่นที่น่าสนใจแต่ก็ติดใจในบรรยากาศที่สว่างด้วยแสงเดือนอันจะหาไม่ได้สำหรับชาวกรุงอย่างผม ราวเที่ยงคืนผมตัดสินใจกลับมาพักที่บ้านพัก กับน้องพี และเพื่อนคือน้องโอม เราได้จองห้องไว้พอสำหรับทุกคน แต่หลายคนสละสิทธิเตียงนุ่มและแอร์ฉ่ำๆ ขอนอนพื้นซีเมนท์ดมกลิ่นป่าแทน นัดกันไว้ ตีห้าจะมาเจอกัน...
ตีห้า...ห้องนายพียังเงียบ...เจ็ดโมงเช้า...ก็เงียบ....โทรเข้าไปก็ยังไม่รับสาย เลยปล่อยให้นอนต่อเพราะข่าวว่าคืนก่อนไม่ได้นอนทั้งคืน ผมขับรถไปคลับเฮาส์สั่งอาหารกล่องไปให้เพื่อนที่พักอยู่ในป่า แต่อนิจจาเขาไปไหนกันหมดแล้ว เหลือบดูเห็นซองมาม่าก็เบาใจว่าคงไม่อดอยาก ที่บรรไดหินหน้าบ้านนั่นแมวหรือยืนอยู่ ดูไกล้ๆกลับเป็นนกอินทรีย์ตัวเบ้อเริ่ม ทำอย่างไรก็ไม่หนี แปลกดีเหมือนกัน ภายหลังทราบว่าพวกเราไปพบนี้ยืนบื้อๆอยุ่กลางถนนคล้ายหมดแรงวิทเลยอุ้มมาวางไว้หน้าบ้าน เค้าก็ไม่ไปไหน ลองดูซินกอะไร ทำไมเชื่อง

น่าสนุกมากเลยครับผม ไม่ได้ไปก็เหมือนได้ไปด้วยครับ ฟังคุณหมูเล่ามาหนุกดี แต่ว่ากล้องใหญ่ๆทำไมแพ้ ไอโฟนละอิๆ โดนเอารูปลงก่อนหุๆ

รอบนี้ขอปูเสื่อนั่งรอนะครับ ไว้จะแจมเรื่อยๆ พี่เถียวลุยเลยครับ ^^
ส่วนผมจะทำรีวิว ซับลังกา-บ้านดงไผ่ ครับ

พี่ๆ เริ่มทยอยจัดภาพให้ชมแล้วครับ .ผมจะปูฟูก นอนดูเลย...อิอิ (เพราะพี่เจ ปูเสื่อไว้นั่ง)

ด้านในของอาคารที่เราใช้หลับนอน มีพระองค์ใหญ่ให้เราได้อุ่นใจ อุ่นใจมากเพราะเมื่อคืนเล่าเรื่องผีกันจนดึก


อาคารนี้คือจุดกางเต้นท์ มื้อเช้าหาอะไรรองท้องกันแบบง่ายๆ มาม่า กาแฟ และไข่ต้ม


บางคนลงไปทำธุระด้านล่างแล้วถือโอกาสสำรวจรอบๆอยู่พักใหญ่ ก่อนออกไปสำรวจจริง


หายไปทีละคนสองคน ส่วนผมก็สำรวจจากรอบๆจุดที่เราพัก ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีป่าหลงเหลืออยู่อีกที่ราชบุรี ผมคิดว่าเป็นเมืองไปหมดแล้ว


เขาลูกเล็กๆทอดตัวลูกแล้วลูกเล่า สลับด้วยหนองน้ำ และลำธารที่แห้งผากกลางเดือนเมษายน

ก่อนอื่นต้องขออภัยพี่ๆด้วยที่รอบนี้ไม่ได้พาไปไหนเต็มที่ เพราะอย่างที่พี่หมูบอกผมพักผ่อนน้อยมากช่วงนี้เหนื่อยกับงานที่แสนยุ่งๆๆๆๆ ดึกๆเลยถ่านหมดนอนสลบเป็นตายเลย ไม่งั้นจะพาขึ้นช่องเขา เดินส่องกระต่ายที่ทุ่งโล่งด้านหน้า ตามที่ตั้งใจไว้เผื่อจะเจออะไรดีดีอีกมากมาย นกอินทรีย์ตัวนี้น่าจะเป็นตัวเดียวกันกับที่ผมเจอกับพี่เจเมื่อรอบที่แล้วเพราะปกติเขาจะบินวนเวียนหาอาหารแถวๆนั้นประจำแต่คาดว่าอาจจะไม่สบาย หรือด้วยโรคชราอย่างไรไม่ทราบเลยทำให้เขาหมดแรงมายืนอยู่กลางทางแบบนี้ ยังไงก็เอาใจช่วยพี่เถียวให้สามารถเยียวยารักษาเจ้านกใหญ่ตัวนี้ให้สำเร็จตามเจตนาน่ะครับ เสียดายอีกอย่างที่ไม่ได้ไปซับลังกาด้วยเพราะติดราชการด่วน.....เดินทางอีกแล้วรถออก 6 โมงเช้าแน่ะช่างทรมานเหลือเกินพอก่อน ว่าแล้วก็ไปผัดหมี่โคราชกินสักเล็กน้อยซื้อมาขากลับเตรียมไว้นั่งทานคู่กับการชมภาพสวยๆ จากทริปพี่น้องไก่ป่า ซึ่งเต็มไปด้วยความสุข ยากที่จะลืมจริงๆครับ

อ้อ......ที่สำคัญลืมบอกไป อาหารที่พี่เถียวทำกับพี่เจนั้น สุโค่ยที่ซู้ดดดดดดด แถมพี่หมูก็ใจดีมากไม่รู้จะหาไรเปรียบเลย เลี้ยงข้าวที่อัมพวาอีกสุดซึ้งจริงๆทั้งที่เพิ่งจะได้เจอพี่แค่ครั้งแรกครับ 555

ผมเดินตามเข้าป่าไปได้สักพัก ก็เห็นคุณวิทย์กับคู่หูเดินย้อนออกมา มองไกลๆเห็นอุ้มไก่งวงมาตัวนึง..


ผมล่ะทึ่งอะไรจาปานนั้น พรานมือเปล่าเดินเข้าไปแป๊บเดียวอุ้มอีเหยี่ยวออกมาตัวเบ้อเริ่ม แต่ดูอาการไม่สู้ดีนัก เลยเอากลับไปใว้ที่ๆพัก


เสร็จจากอาหารเช้ามื้อเล็กๆ ก็ออกเดินทางกัน หลังจากรอพี่หมูและคุณพีอยู่สักพัก ก่อนจะสายมากไปกว่านี้


หัวแถวพรานผู้ชำนาญของพวกเรา..คุณวิทย์ ต่อมาคุณเจ เสื้อขาวผู้ช่วยพรานชื่อน้องเม่น คนที่สี่คุณนัท
เสื้อลายชื่อไรไม่แน่ใจ รู้แต่ว่าเขาคือผู้ชำนาญเรื่องไก่หลงครับ คนสุดท้ายคือผมเอง เป็นคนตามเก็บภาพด้วยกล้องปัญญาอ่อน..


มาถึงจุดแรก เห็นร่องรอยคุ้ยเขี่ย คุณวิทย์บอกลองดูตรงนี้ก่อนเลย เป็นจุดแรก..

พี่เถียวครับ จะเชื่อหรือไม่เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ แต่จะบอกว่า... เมื่อคืนนั้น มีใครบางคนมาแอบมอง..แล้วแถวนั้นก็มีอยู่เยอะพอสมควร ^^

เห็นภาพพระพุทธรูปแล้วเสียดายครับ ไม่ได้เอาขาตั้งกล้องมาจับภาพกับแสงเทียน... เพราะมัวแต่กุลีุกุจอทำอาหารกัน

่รอภาพชุดต่อไปครับ ว่าแต่ รู้เลยนะครัวว่า กว่าจะถ่ายมาได้ของคุณ bantam เป็นยังไง ต้องไปคนเดียว หรือสองคนจริงๆ ฮ่าๆๆ

ทำพูดไปพี่เจ นิสัยหว่ะเดี๋ยวเวลาผมไปคนเดียว เกิดอาการหลอน นิ

จริงดิคุณเจ ผมยิ่งหวาดๆอยู่นะ


น้องเม่นนักพรานที่สอง (คล้ายๆนักบินที่สองมัง) ยืนอุ้มไก่ต่ออย่างสง่างาม ก่อนที่นักพรานที่หนึ่งจะบอกว่า ตรงนี้ไม่เหมาะ...


มุดป่าฝ่าดงลึกเข้าไปอีก...ตรงนี้ป็นยังงัย ไม่มีเสียงอธิบายอะไรทั้งสิ้น ส่วนใหญ่จะอยู่ในความเงียบ


คุณวิทย์..พรานที่หนึ่งของเราบอก เอาตรงนี้แหละ..


ส่วนคุณเจผู้มาในเครื่องแบบสจ็วต รีบจัดการหาจุดตั้งบังไพร เตรียมกล้องและเปิดเคลียกิ้งไม้ที่ขวางแนวเก็บภาพ


สองพรานของเราก็จัดการวางกับดัก ส่วนพ่อไก่ต่อตัวงามก็เตรียมตัวขันเรียกแขกเลย

พี่เถียว ว่าแต่ถ้าป่าไม้มาจับ คนถ่ายรูปรอดอยู่คนเดียวนะ หลักฐานไม่มีเลย ฮ่าๆๆๆ

ขอบคุณ พี่หมู ที่ช่วยเตรียมอาหารเช้าให้ครับ แต่มาป่าแบบนี้ต้องเตรียมพร้อมครับ
เอากันจริงๆ จะต้องออกเช้ามืดด้วยซ้ำไป แต่ครั้่งนี้แค่เบาะๆ ครับ